SEYR-İ SÜLÛK VE HAKİKAT YOLCULUĞU: KERAMET DEĞİL, İSTİKAMET ESASTIR

Risale-i Kutsiye: İsmet Garibullah Hazretleri'nin eserinden teberrüken okuyalım, öyle başlayalım inşallahü Teâlâ.

Teşeyyühlik eder bazı nâdan ki,
Asla görmemiş seyr-i sülûk, ey can.
İşin yok, eyle eyvallah, burhan...
Edinmiş gayrı bilmez nesneyi hayvan.
Cehaletten çıkıp Hakk'a gidelim,
Cemâl-i bâkemâle seyredelim.

İşi leyl ü nehâr, fısk ile isyan;
Külah ve hırka ile eylemiş iman.
Necaset içerdir, refîk-i şeytan;
İner bizde var esrâr-ı Sübhân.
Şeriattır bize hüccet ü delil;
Cemâl-i bâkemâle seyredelim.

Yanyevili olan Seyyid İsmet Garibullah Hazretlerinin eserlerinden inşallah biz derslere girmeden önce bunları okuyoruz. Arapça derslerimiz oluyor; Emsile, Binâ ve Avâmil dersleri gibi. Bu derslerle başladığımız zaman büyük bereketler oluyor.

Niye biz de cemaatlerle, arkadaşlarla derslerimize böyle başlamayalız Büyüklerimizin kelamıyla, büyüklerin anıldığı ve konuşulduğu yerlere Allah'ın rahmeti çokça yağar, rahmet inzal olur. Onun için bu büyüklerin kelamlarından, sözlerinden istifade etmek icap ediyor, gerekiyor.

"Teşeyyühlik eder bazı nâdan." Bazı insanlar vardır; nida edip dururlar, söylerler, konuşurlar. Yani şeyhlik taslarlar. Şeyhlik taslarlar.

Hocalık vardır, ulema vardır, fukaha vardır. Tefsir, müfessirlik, muhaddislik gibi ilim dalları vardır. Nasıl ki akademik hayatta mühendislik, teknisyenlik gibi unvanlar varsa bunlar da ilmî ve manevi alandaki ilmiye sınıfına ait tabirlerdir.

Böyle hocalığın da hocası, üstadın da üstadı, en iyisi ve en güzeli vardır. Yani meşâyih dediğimiz tabir de zaten o kökten gelir. Şeyh tabirinden gelir 

Bazıları teşeyyühlik eder. Bazı nâdanlar vardır. Nida edip duruyorlar, konuşuyorlar, şeyhlik taslıyorlar. "Ben şeyhim." diyorlar.

Günümüzde de bunlardan çok var, sayıları arttı. İpini koparan çıkıyor. "Gel bana, gel bana bağlan! Bizden gayrısı yoktur." diyorlar. Temcit pilavı gibi bunlar sürekli meydandalar. Böyle bir şeyler söylüyorlar 

Tasavvufta da bunlar pek şık, pek hoş gözükmüyor. "Gel bana bağlan." denmez. Hiçbir zaman "Gel bana bağlan, bize intisap et." denmemesi lazımdır.

Kişi nedir? İhbân, muhibbân... Arar, sorar. Böyle dikkat eder.

O incelikte sohbetler, feyizler ve muhabbetler vardır. Bir bakarsın, "Aa, şurada bir âlim var. Bunun yolu, üstadı, görüşleri, ahlakı, terbiyesi, tezkiyesi ve irşadı..." dersin. "Çok güzel, tamam, buldum." dersin.

Böylece o da bir üstada bağlanır. Bu silsileyle o yol devam eder. Onda bir akın olur, bir cereyan hâsıl olur. Böylece dünyada mutlu ve mesut bir hayat yaşar. Ahirette de inşallah sonu cennet olur.

Onun için bazıları böyle şeyhlik taslıyorlar.

Bizler Mahmud Efendi Hazretleri'nden çok duymuşuzdur. Kaddesallahu sirrahû. Camide şöyle derdi:

"Ağaca yani buraya bağlasan, 'Şeyh' desen, mürit bulur. Şu eşeği buraya bağlasan, ona da 'Şeyh' desen, vallahi mürit bulur."

Hiç önemi yok. Bir kişi "Ben şeyhim." diye ortaya çıksa bir sürü adam toplar. Böyle adamlar piyasada epey mevcut.

Sübhaneke bilmez, dua bilmez, niyaz bilmez adamlar var. Camide karşısına biri geliyor:

"Sen nesin?" diyor.

"Ben şeyhim." diyor.

Aleyhayder Efendi Hazretleri, "Öyle misin?" diyor. "Allah nedir o zaman?" diye soruyor. "Kız mıdır, erkek midir?" diyor.

Hâlbuki ayet-i kerimede şöyle buyruluyor:

لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ ۞ وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوًا أَحَدٌ

Yani Allah birdir, eşi ve benzeri yoktur. Doğurmamış ve doğmamıştır. Her şey O'na muhtaçtır; O ise hiçbir şeye muhtaç değildir.

O da şeyhlik iddiasında bulunan kişiye, "Allah erkektir, erkek. Git oradan!" diyor.

Daha Allah'ın ne olduğunu bilmiyorsun ki bize şeyhlik taslıyorsun, diyor. Onu reddediyor.

Yani böyle bir şey olabilir mi? Önümüze ilimsiz, cahil, cühela insanlar geliyor. Böyle şeyler olabilir mi?

Burada da şu kitapta var: Herkese bağlanılmaz, herkese gidilmez, her hoca dinlenmez.

Bazı hocalar vardır; bir dinlersin, dinlediği bütün sohbet ve muhabbetlerde bir tane ayet yok, hadis yok. Hep inkâr var. Hep böyle şeyler var. Bidat ve hurafeler var.

Bunları bir kişi dinlese mahvolur, perişan olur. Dini, diyaneti bozulur; akaidi bozulur.

Bir akrep gelse, seni soksa yahut bir arslan sana pençe atsa, affedersin, bu şekilde ölsen, şehit olup gidersin. Ama cahil, müddeı müteşeyyih, yolda olmayan bir kimse bu iddialarla karşına gelse ve sana:

"Şefaat yok, kabir azabı yok, evliya yok."

dese, sen de ona inanıp bağlansan, dünya ve ahiretin kararır. Mahvolursun.

Çünkü sana din adına geliyor, iman adına geliyor, Kur'an adına geliyor. Bir bakıyorsun, baştan aşağı inkâr var. O yok, bu yok. Bunlar zanlar, suizanlar, şek ve şüphelerdir. Yakîn yok, ilim yok. Yok, yok... Hiçbir şey yok. Şek ve şüphe hâkim.

Böyle olur mu? İman, yakîn gerektirir. İman, aşk gerektirir, sevda gerektirir.

Bu şekilde gidilir. Herkese bağlanılmaz.

"Ki asla görmemiş seyr-i sülûk, ey can."

Yani bu insanlar seyr-i sülûku, Allah'a kavuşma ve vuslat yolculuğunu, bu erdemi yaşamamışlar ki... E, nasıl seni vuslata nail kılacak, seni Mevlâ'ya ulaştıracak, Allah'a âşık edecek, sevdalı edecek?

Kendisi âşık olmamış, sevdalanmamış. Bu meftun duruma düşmemiş, mecnun duruma gelmemiş. Nasıl seni sevdalandıracak, bu yollara sokacak, sana delalet edecek?

Kendisi o hâle gelmemiş. Kâmil değil, mükemmel değil. İşte dikkat etmek lazım.

Elimizi kolumuzu sallayarak Emir Sultan gibi büyük yerlere gitsek, bir tane hocaya, âlime, ulemaya rastlarız. Ama bir bakıyorsun, sabahleyin camide yoklar. Tasavvuf nedir bilmezler.

Hepsi için söylemiyorum. "Kabir azabı var mı?" desen, "Yok." der. Hemen inkâr, ilim olmuş. Şefaat, rü'yetullah, tevessül... Hepsini inkâr etmek ilim olmuş. Allah muhafaza!

Önüne gelene bağlanmak olmaz.

Bakacaksın, inceleyeceksin, takip edeceksin. Evine kadar, işine kadar, ailesine kadar, arkadaşlarına ve kardeşlerine kadar bakacaksın. Kendisine de bakacaksın.

Ha, bu kişi âlimse, ehl-i sünnet ise tamam; peşinden gidilir, biiznillah.

"İşin yok eyle eyvallah, burhan."

Şimdi bunlar Allah'a vasıl olmamışlar, seni de vasıl kılamazlar. Allah'a, celle celâlühû, suretiyle yani taklitler  inanmışlar; seni hakikate erdiremezler.

Senin hakikate ermen için kendin kavuşman, vuslata ermen lazım ki bunlara nail olabilesin.

"İşin yok eyle eyvallah, burhan."

İşin yok, bunlara bulaşıyorsun. Bulaşma, diyor.

Vallahi Allah doğrusunu bilir, doğruyu gösterir. Hüccetin, delilin sahibi Allah'tır. Sen Allah yolundan ayrılma. Ayrılma!

Çünkü bu büyüklerin ruhaniyeti çok büyük bir şeydir. Tasarrufları vardır.

Sen mesela şimdi Emir Sultan'da ziyaret yaptık. Orayı ziyaret ettiğin zaman evvela bunun bir adab-ı muaşereti vardır. Selam verirsin. Selam verdikten sonra ayak ucunda durursun.

Onların ruhaniyetleri arşın fevkinde, yüksek makamlardadır.

Arş...

Ruh hakkında soruyorlar. Allah Teâlâ şöyle buyuruyor:

وَيَسْأَلُونَكَ عَنِ الرُّوحِ ۖ قُلِ الرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّي وَمَا أُوتِيتُمْ مِنَ الْعِلْمِ إِلَّا قَلِيلًا

"Ey Resulüm! Sana ruh hakkında soruyorlar. De ki: Ruh, Rabbimin emrindendir. Size bu hususta pek az bilgi verilmiştir."

İşte bu, arşın fevkindedir. Arşın nurundan yaratılmıştır. Çok keyifli ve zevklidir.

Kim istidadını değerlendirirse, kullanırsa çok büyük mertebelere nail olur. Evliya olur, veli olur, ortaya bir adam çıkar.

Allah'ım, bize ruhani kuvvet, beceri ve istidat nasip etsin. Âmin.

Şimdi arşın üstündeki ruh, sen ziyaret ettiğin zaman, o esnada hemen gelir, diyor. Mesela Emir Sultan Hazretleri, Abdullah Kütsi Hazretleri, Molla Fenârî Hazretleri... Bunların hususiyetlerine bak.

Bu hadisi unutmayalım arkadaşlar.

Hemen gelir, seni duyar. Dua ve niyazını, yalvarışını, yakarışını duyar. Âmin der, katılırlar.

Bazılarının keşfi açılır, onlar görürler. Ancak görmek için yapılmaz. Keşfin açılması için ibadet edilmez. Keramet için, mucize için iman edilmez.

Bunlar bu işin sırlarından, keyiflerinden ve zevklerinden bazılarıdır.

İnandım, geçtim karşıya. En büyük keramet istikamettir. Devamlılık ve sevaptır.

Bir varırsın, bakarsın: Bismillah! Allah Teâlâ ne ikramlarda, ne ihsanlarda bulunmuş.

Bunlar ayrı gayrı olmuş. İnsanlar hep feyiz ve füyuzat arıyor, keramet arıyor. Bunlar da var olan şeylerdir. Biz inkâr etmiyoruz, edemeyiz.

Ama bunlar maksat değildir.

Hatta bu gibi şeyleri aramak hakkında İmam-ı Rabbânî Hazretleri, kaddesallahu sirrahû, şöyle buyuruyor:

"Turâb bâbihâ etfâl-i tarîkat."

Yani bu yollarda ufacık hâlleri, sırları, keşifleri ve harikulade işleri arayan, bunları isteyen kimseler, tarikat yollarının çocukları gibi terbiye edilir.

Sen büyük bir insansan, büyük bir şeye talipsen bu gibi şeylerin maksut olmadığını anlamalısın.

Bunlar vardır ama ölçü değildir. Vesiledir. Vesileyi aş, Hakk'a gidelim. Cemâl-i bâkemâli seyredelim.

Sebepler âlemine takılma. Vuslata er. Arşa çık, arşın fevkinde ol. Ruhaniyeti, bütünlüğü ve beraberliği sağla.

Ondan sonra kabir ziyaretine vardığında, ziyaret ettiğinde hemen arşın üstünden gelir. Orada senin dua ve niyazına iştirak eder, seni duyar.

Kim diyor? Peygamber aleyhissalâtü vesselâm.

İman ettik. Allah Allah!

"Hocam, ne diyorsun sen? Var mı böyle bir şey? Ayet-i kerimede var mı?"

Var tabii.

وَمَنْ يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطَاعَ اللّٰهَ

"Kim Resul'e itaat ederse Allah'a itaat etmiş olur."

Peygamber aleyhisselâmın size getirdiği sözleri kabul eden, Allah'a itaat etmiş olur. Ona itaat eden Allah'a itaat etmiş olur. Onu seven, Peygamberimizi sever.

Yani Efendimiz aleyhissalâtü vesselâm bir şey söylediyse ona itaat etmek Allah'a itaat olur. O ne söylüyorsa doğrudur.

İman şartlarında peygamberlere iman vardır. O da bunu söyledi. İnandık, iman ettik, tasdik ettik. Şek yok, şüphe yok. Bitti.

Ruhanidir, manevidir. Öyle oluyor, böyle oluyor...

"Ben niye görmüyorum?"

Sen göresin diye değil. Hadise iman et. Muhammed Mustafa'ya iman et.

Efendimiz aleyhissalâtü vesselâm, Bedir kuyularına gitti.

Allah'ın azabını ve gazabını hak buldunuz mu, diye hitapta ve nidayla bulundu Efendimiz aleyhissalâtü vesselâm.

Sahabe-i kiram efendilerimiz:

"Ya Resulallah, duyuyorlar mı? Böyle konuşuyorsun, hitap ediyorsun."

diye sordular.

"Sizden daha iyi duyuyorlar ama cevap veremiyorlar."

buyurdu.

Cevap veremiyorlar. Yasaklanmışlar. Mahşere kadar yasak. Orada nara ve ateşe düşecek bu zalimler, bu zorbalar, zulmedenler. Orada görecekler.

"Beni çok güzel duyuyorlar, dinliyorlar ama cevap veremiyorlar. Feryat figan ediyorlar."

Allah'ın azabı hak mı, dedi. Evet, hak!

Ne demek inanmamak? Ne demek müşrik olmak, putperest olmak, zalim olmak, zulüm yapmak? Ne demek?

Allah Teâlâ Hazretleri mühlet verir ama ihmal etmez. Onun hesabı vardır. Zamanı vardır. Zamanı geldiği zaman adrese teslim, cehenneme zümreler hâlinde...

Niye şeytan, yahu? Neden, yahu?

Diğer zalimlerin, zorbaların başına neden hemen gelmiyor?

Çünkü hemen gelirse, imtihanın sırrı ortaya çıkmaz. Hemen bir günah işledi, hemen ceza geldi. Bir insan içki içti, hemen ceza geldi. Bir adam yalan söyledi, aynı gece eli kolu kırıldı. Böyle olur mu?

Olmaz. Zamanı vardır. Mühlet verir. Bakalım tövbe edecek mi, etmeyecek mi? İstiğfar edecek mi, af dileyecek mi?

Mühletler vardır. Her şey hemen olmaz.

Geçen gün de bir şey söylediler. Kâbe'de bir adam ağır hakaretlerde bulunuyor. Yine Müslümanlara büyük hakaretlerde bulunuyor.

İşte bana soru soruyorlar. Diyorlar ki:

"Peki, sen böyle diyorsun, şimdi hocasın, biliyorsun..."
Bana soruyorlar diyorlar ki niye bunlara hemen ceza gelmiyor sabrediyorsun seyrediyorsun daha sonra büyük cezalar geldiğini görüyoruz Bu adamlar felç gelmiş Öteki gebermiş bak geldi cezası hemen olmaz daha sonra olur sabret seyret Allah kadir mutlak Hepsi imtihandır Allah razı olsun selam ve dua ile...